[ مذهب كيسانيه ] 2 صبيحة قول دوّم : آن حضرت از اولاد امير المؤمنين عليه السّلام و همان پسر جناب محمد بن الحنفيّه است و اين مذهب كيسانيه مىباشد . چنان‌چه شيخ جليل ابو محمد حسن بن موسى نوبختى خواهرزادهء ابو سهل نوبختى كه از علماى عهد غيبت صغرا است ، در كتاب فرق و مقالات فرموده است : بعد از شهادت حضرت سيّد الشهدا عليه السّلام فرقه‌اى به اين قايل شدند كه محمد بن الحنفيّه امام هادى مهدى و او وصىّ على بن ابى طالب است و براى احدى از اهل بيتش نيست كه از او مخالفت كند ، و از امامتش بيرون رود و شمشير بكشد ، مگر به اذن او . حسين عليه السّلام جز به اذن او براى قتال يزيد بيرون نرفت و اگر بىاذن او بيرون رفته بود ، هلاك و گمراه بود و اين‌كه هركس محمد را مخالفت كند ، كافر و مشرك است و اين‌كه محمد ، بعد از كشته شدن حسين عليه السّلام مختار را بر عراقين ، كوفه و بصره والى نمود و او را به طلب خون حسين عليه السّلام ، كشتن قاتل او و جستجوى ايشان هرجا كه باشند ، امر نمود و به واسطهء زيركىاش او را كيسان ناميد و چون خروج و مذهب او شناخته شد ، اتباعش مختاريّه ناميده شدند و كيسانيّه خوانده شدند . چون محرّم سال هشتاد و يك ، محمد بن الحنفيّه در مدينه وفات كرد ، اصحاب او سه فرقه شدند ؛ فرقه‌اى گفتند : محمد بن الحنفيّه مهدى است و على عليه السّلام او را مهدى ناميد . او نمرده و اين جايز نيست و لكن او غايب شده و معلوم نيست كجاست ، به زودى زمين را پر از عدل و داد مىكند و بعد از غيبت او امامى نيست تا اين‌كه رجوع كند . بعد از ذكر طايفه‌اى از اين‌ها كه به الوهيّت محمد قايل شدند و ذكر مذاهب فاسدهء ايشان ، فرموده : مىگويند كه محمد زنده است و نمرده ؛ او در كوه رضوى مقيم است كه ميان مكّه و مدينه مىباشد ؛ وحشيان صحرا به او غذا مىدهند و صبح و شام نزد او مىروند . پس از شير آن‌ها مىآشامد و از گوشت آن‌ها مىخورد ، در طرف راست او ، شيرى و در طرف چپ او ، شيرى است كه او را تا وقت خروجش حفظ مىكنند .